قرآن، تورات، انجيل و زبور ازجهاتي با يكديگر اشتراك و يا اختلاف دارند،

الف) وجه اشتراك
تشابه قرآن با ساير كتب آسماني دراين است كه همه آنها از جانب خداست و مايه نور و هدايت براي مردم است؛ چنان كه خدا در آيه44 سوره مائده، تورات را به هدايت و نور بودن توصيف مي كند؛ «انا انزلنا التوريه فيها هدي و نور» و همچنين در مورد انجيل است كه «واتينه الانجيل، فيه هدي و نور» (مائده، 46) و در مورد قرآن، آيه 157 از سوره اعراف و آيه2 سوره بقره اوصاف نور و هدايت را براي قرآن برمي شمارد.
ب) وجوه افتراق
در مورد تفاوتهاي قرآن با ساير كتب آسماني بايد دانست كه قرآن، داراي ويژگي هاي مخصوص به خود است كه ديگر كتب آسماني آنها را دارا نيستند، از جمله اين تفاوتها مي توان به موارد ذيل اشاره كرد:
1- قرآن، برخلاف كتب آسماني ديگر معجزه است؛ اگر چه همه آنها از جانب خداست. درست مانند قرآن و حديث قدسي كه هر دو از جانب خداست، ولي يكي معجزه است و ديگري نيست و معجزه آن است كه كسي نتواند مانند آن را بياورد. (البته معجزه شرايط ديگري نيز دارد كه در جاي خود مطرح مي شود.)
2- با توجه به تكامل بشر، قرآن كه آخرين كتاب آسماني است، كامل بوده، تمامي برنامه هاي مورد نياز بشر را از جوانب گوناگوني اعم از اعتقادات، احكام و اخلاقيات و مسايل سياسي و اجتماعي داراست و تا انقراض بشر پابرجا و متكفل هدايت انسان است؛ برخلاف ساير كتب آسماني كه اقتضاي دوام و ابديت نداشته و براي محدوده اي از زمان و با توجه به شرايط فكري و اجتماعي مردم عصر خود، فرود آمده و امري مشخص داشته است.
خداوند متعال در قرآن كريم مي فرمايد: «وانزلنا اليك الكتب بالحق مصدقا لما بين يديه من الكتب و مهيمنا عليه...؛ (مائده، 48) اين كتاب ]قرآن[ را بحق بر تو فرو فرستاديم؛ در حالي كه كتابهاي پيشين را تصديق مي كند و حافظ و نگاهبان آنهاست.»
3- قرآن داراي دو نزول بوده است: اول: «نزول دفعي و جمعي» كه از سوي خداوند متعال يكجابر قلب پاك پيامبر اكرم(ص) در ماه مبارك رمضان و شب قدر نازل شده. دوم: «نزول تدريجي» كه برحسب شرايط و حوادث و نيازها طي 23سال فرو فرستاده شده است؛(1) ولي تورات و انجيل فقط يك نزول (دفعي) داشته است.(2)
4- قرآن موجود در دست ما، همان قرآن اصلي و كلام خداست كه بر پيامبر گرانقدر(ص) نازل شده و بدون كم و زياد به دست ما رسيده است؛ زيرا نگهباني از آن را خود خداوند متعال به عهده گرفته است؛ «انا نحن نزلنا الذكر و انا له لحفظون؛ (حجر،9) ما قرآن را نازل كرديم و به طور قطع نگه دار و حافظ آنيم.» ولي تورات و انجيل فعلي اين گونه نيستند. شواهد تاريخي و ادله ديگر نشان مي دهد كه تورات و انجيل اصلي از بين رفته و فقط قسمتهايي از آن دو كتاب آسماني را پيروان حضرت موسي و عيسي(3) مدتها بعد از وفات آنها نوشته اند كه آن هم متأسفانه با خرافات فراوان آميخته شده است؛ بنابراين، تورات و انجيل فعلي مجموعه كتب تاريخي است كه به وسيله يهوديان و مسيحيان نوشته شده؛ نه اينكه كتاب آسماني حضرت موسي و عيسي باشند.
پي نوشت ها:
1- تفسير نمونه، ج21، ص149
2- جوامع الجامع، ج1، ص169
3- ر.ك: تفسير نمونه، همان، ج2، ص421